PLWYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)

z dnia 3 września 2026 r.(*)

Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Artykuł 5 – Zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych – Artykuł 6 – Zgodność przetwarzania z prawem – Prawo spółek – Dyrektywa (UE) 2017/1132 – Artykuł 14 – Dokumenty i informacje podlegające ujawnieniu – Pojęcie osób, które „uczestniczą w zarządzaniu, nadzorowaniu lub kontrolowaniu spółki” – Publiczne udostępnianie danych osobowych dotyczących akcjonariuszy spółek akcyjnych – Akcjonariusze mniejszościowi

W sprawie C‑798/24, [Jautiva](i)

mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Satversmes tiesa (trybunał konstytucyjny, Łotwa) postanowieniem z dnia 14 listopada 2024 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 19 listopada 2024 r., w postępowaniu:

A i in.

przy udziale:

Latvijas Republikas Saeima

TRYBUNAŁ (pierwsza izba),

w składzie: F. Biltgen, prezes izby, T. von Danwitz (sprawozdawca), wiceprezes Trybunału, A. Kumin, S. Gervasoni i M. Bošnjak, sędziowie,

rzecznik generalny: R. Norkus,

sekretarz: A. Calot Escobar,

uwzględniając pisemny etap postępowania,

rozważywszy uwagi, które przedstawili:

– w imieniu A i in. – L. Liepa, advokāts,

– w imieniu rządu łotewskiego – J. Davidoviča i K. Pommere, w charakterze pełnomocników,

– w imieniu rządu polskiego – B. Majczyna, w charakterze pełnomocnika,

– w imieniu rządu fińskiego – A. Laine, w charakterze pełnomocnika,

– w imieniu rządu szwedzkiego – C. Meyer-Seitz, w charakterze pełnomocnika,

– w imieniu rządu norweskiego – K.E.M. Skjelland i B. Stankovic, w charakterze pełnomocników,

– w imieniu Parlamentu Europejskiego – G. Corstens, M. Migliorati i L. Ruppeka-Rupeika, w charakterze pełnomocników,

– w imieniu Rady Unii Europejskiej – L. Bergere, N. Coghlan i A.-L. Meyer, w charakterze pełnomocników,

– w imieniu Komisji Europejskiej – A. Bouchagiar, H. Kranenborg, I. Naglis i M. Noll-Ehlers, w charakterze pełnomocników,

po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2025 r.,

wydaje następujący

Wyrok

1 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy, po pierwsze, wykładni art. 14 lit. d) ppkt (ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz.U. 2017, L 169, s. 46), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1151 z dnia 20 czerwca 2019 r. (Dz.U. 2019, L 186, s. 80) (zwanej dalej „dyrektywą 2017/1132”), a także w przedmiocie ważności tego przepisu w świetle art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), a po drugie, wykładni art. 5 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1, zwanego dalej „RODO”).

2 Wniosek ten wpisuje się w ramy skargi konstytucyjnej wniesionej przez osoby fizyczne, które kwestionują zgodność z Latvijas Republikas Satversme (konstytucją Republiki Łotewskiej) uregulowania krajowego, które nakłada obowiązek publicznego udostępniania danych osobowych dotyczących akcjonariuszy spółek akcyjnych.

Ramy prawne

Prawo Unii

Karta

3 Artykuł 7 Karty, zatytułowany „Poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego”, stanowi:

„Każdy ma prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, domu i komunikowania się”.

4 Artykuł 8 Karty, zatytułowany „Ochrona danych osobowych”, przewiduje:

„1. Każdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą.

2. Dane te muszą być przetwarzane rzetelnie w określonych celach i za zgodą osoby zainteresowanej lub na innej uzasadnionej podstawie przewidzianej ustawą. Każdy ma prawo dostępu do zebranych danych, które go dotyczą, i prawo do dokonania ich sprostowania.

3. Przestrzeganie tych zasad podlega kontroli niezależnego organu”.

5 Artykuł 52 Karty, zatytułowany „Zakres i wykładnia praw i zasad”, stanowi w ust. 1:

„Wszelkie ograniczenia w korzystaniu z praw i wolności uznanych w niniejszej Karcie muszą być przewidziane ustawą i szanować istotę tych praw i wolności. Z zastrzeżeniem zasady proporcjonalności, ograniczenia mogą być wprowadzone wyłącznie wtedy, gdy są konieczne i rzeczywiście odpowiadają celom interesu ogólnego uznawanym przez Unię lub potrzebom ochrony praw i wolności innych osób”.

RODO

6 Motywy 1 i 10 RODO mają następujące brzmienie:

„(1) Ochrona osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych jest jednym z praw podstawowych. Artykuł 8 ust. 1 [Karty] oraz art. 16 ust. 1 [TFUE] stanowią, że każda osoba ma prawo do ochrony danych osobowych jej dotyczących.

[…]

(10) Aby zapewnić wysoki i spójny stopień ochrony osób fizycznych oraz usunąć przeszkody w przepływie danych osobowych w Unii, należy zapewnić równorzędny we wszystkich państwach członkowskich stopień ochrony praw i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem takich danych. Należy zapewnić spójne i jednolite w całej Unii stosowanie przepisów o ochronie podstawowych praw i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych […]”.

7 Zgodnie z art. 1 ust. 2 RODO chroni podstawowe prawa i wolności osób fizycznych, w szczególności ich prawo do ochrony danych osobowych.

8 Stosownie do art. 2 ust. 1 RODO ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w sposób całkowicie lub częściowo zautomatyzowany oraz do przetwarzania w sposób inny niż zautomatyzowany danych osobowych stanowiących część zbioru danych lub mających stanowić część zbioru danych.

9 Artykuł 4 RODO, zatytułowany „Definicje”, stanowi:

„Na użytek niniejszego rozporządzenia:

1) »dane osobowe« oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej […]; możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej;

2) »przetwarzanie« oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie;

[…]”.

10 Artykuł 5 RODO, zatytułowany „Zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych”, przewiduje w ust. 1:

„Dane osobowe muszą być:

a) przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą (»zgodność z prawem, rzetelność i przejrzystość«);

b) zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami; dalsze przetwarzanie do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych lub do celów statystycznych nie jest uznawane w myśl art. 89 ust. 1 za niezgodne z pierwotnymi celami (»ograniczenie celu«);

c) adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane (»minimalizacja danych«);

[…]”.

11 Artykuł 6 RODO, zatytułowany „Zgodność przetwarzania z prawem”, przewiduje w ust. 1 i 3:

„1. Przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy – i w takim zakresie, w jakim – spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków:

a) osoba, której dane dotyczą, wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów;

[…]

c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze;

[…]

3. Podstawa przetwarzania, o którym mowa w ust. 1 lit. c) i e), musi być określona:

a) w prawie Unii; lub

b) w prawie państwa członkowskiego, któremu podlega administrator.

Cel przetwarzania musi być określony w tej podstawie prawnej lub, w przypadku przetwarzania, o którym mowa w ust. 1 lit. e) – musi być ono niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. Podstawa prawna może zawierać przepisy szczegółowe dostosowujące stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, w tym: ogólne warunki zgodności z prawem przetwarzania przez administratora; rodzaj danych podlegających przetwarzaniu; osoby, których dane dotyczą; podmioty, którym można ujawnić dane osobowe; cele, w których można je ujawnić; ograniczenia celu; okresy przechowywania; oraz operacje i procedury przetwarzania, w tym środki zapewniające zgodność z prawem i rzetelność przetwarzania, w tym w innych szczególnych sytuacjach związanych z przetwarzaniem, o których mowa w rozdziale IX. Prawo Unii lub prawo państwa członkowskiego muszą służyć realizacji celu leżącego w interesie publicznym, oraz być proporcjonalne do wyznaczonego, prawnie uzasadnionego celu”.

Dyrektywa 2017/1132

12 Motywy 7 i 8 dyrektywy 2017/1132 wskazują:

„(7) Koordynacja przepisów prawa krajowego dotyczących jawności, ważności zobowiązań spółek akcyjnych, spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek komandytowo-akcyjnych oraz nieważność umów takich spółek ma szczególne znaczenie, w szczególności w celu zapewnienia ochrony interesów osób trzecich.

(8) Podstawowe dokumenty spółki powinny być jawne w celu umożliwienia osobom trzecim zapoznania się z ich treścią oraz innymi informacjami dotyczącymi spółki, w szczególności z danymi osób, które są uprawnione do nabywania praw i zaciągania zobowiązań w imieniu spółki”.

13 Zgodnie z art. 1 tej dyrektywy, zatytułowanym „Przedmiot”:

„Niniejsza dyrektywa ustanawia środki dotyczące:

– koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 54 akapit drugi traktatu dla ochrony interesów wspólników i osób trzecich w odniesieniu do wymogów dotyczących jawności, ważności zaciągniętych zobowiązań i nieważności umów spółki spoczywających na spółkach akcyjnych, spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością i spółkach komandytowo-akcyjnych w celu uzyskania równoważności takich gwarancji;

[…]”.

14 Artykuł 4 wspomnianej dyrektywy, zatytułowany „Obowiązkowe informacje zawarte w statucie, akcie założycielskim spółki lub odrębnych dokumentach”, stanowi:

„Co najmniej następujące informacje zawiera się w statucie spółki, akcie założycielskim lub odrębnym dokumencie ogłaszanym zgodnie z procedurą ustanowioną przez przepisy każdego z państw członkowskich zgodnie z art. 16:

[…]

i) tożsamość osób fizycznych lub prawnych lub spółek, które podpisały lub w imieniu których podpisano statut lub akt założycielski, a jeśli utworzenie spółki nie jest jednoczesne, tożsamość osób fizycznych lub prawnych lub spółek, które podpisały lub w imieniu których zostały podpisane projekty statutu lub aktu założycielskiego;

[…]”.

15 Artykuł 13 owej dyrektywy, zatytułowany „Zakres”, stanowi:

„Środki koordynacji ustanowione w niniejszej sekcji i w sekcji 1A stosuje się do obowiązujących w państwach członkowskich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych dotyczących form spółek wymienionych w załączniku II oraz – we wskazanych przypadkach – form spółek wymienionych w załącznikach I i IIA”.

16 Załącznik II do dyrektywy 2017/1132, w którym wymieniono formy spółek, o których mowa w szczególności w art. 13 tej dyrektywy, odsyła w przypadku Łotwy do „akciju sabiedrība, sabiedrība ar ierobežotu atbildību, komanditsabiedrība”, czyli spółek akcyjnych, spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek komandytowo-akcyjnych.

17 Artykuł 14 tej dyrektywy, zatytułowany „Dokumenty i informacje podlegające ujawnieniu przez spółki”, stanowi:

„Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewniania obowiązkowego ujawniania przez spółki co najmniej następujących dokumentów i informacji:

a) akt założycielski oraz statut, jeśli są one oddzielnymi aktami;

[…]

d) powołanie, zakończenie sprawowania funkcji, jak też dane [tożsamość] osób, które jako organ przewidziany w prawie albo członkowie takiego organu:

(i) są upoważnione do reprezentowania spółki wobec osób trzecich oraz do reprezentowania jej w postępowaniu sądowym; z ujawnionych informacji musi wynikać, czy osoby upoważnione mogą reprezentować spółkę samodzielnie czy są zobowiązane reprezentować ją łącznie;

(ii) uczestniczą w zarządzaniu, nadzorowaniu lub kontrolowaniu spółki;

[…]”.

18 Artykuł 16 ust. 3 wspomnianej dyrektywy przewiduje:

„Państwa członkowskie zapewniają, aby ujawnienie dokumentów i informacji, o których mowa w art. 14, następowało poprzez ich udostępnienie publiczne w [rejestrze centralnym, rejestrze handlowym lub rejestrze spółek]. […]”.

19 Artykuł 64 ust. 3 i art. 95 ust. 2 przedmiotowej dyrektywy dotyczą obowiązków organu administrującego lub zarządzającego spółki wobec walnego zgromadzenia, odpowiednio, w zakresie pomocy finansowej spółki w celu nabycia jej własnych akcji przez osobę trzecią oraz w zakresie połączenia przez przejęcie.

Dyrektywa 2015/849

20 Artykuły 11 i 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. 2015, L 141, s. 73), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1640 z dnia 31 maja 2024 r. (Dz.U. L, 2024/1640) (zwanej dalej „dyrektywą 2015/849”), określają środki należytej staranności, które podmioty zobowiązane powinny stosować wobec swoich klientów.

21 Artykuł 30 ust. 5 dyrektywy 2015/849 stanowi:

„Państwa członkowskie zapewniają, by informacje o beneficjentach rzeczywistych były we wszystkich przypadkach udostępniane:

[…]

c) wszelkim osobom lub organizacjom, które mogą wykazać uzasadniony interes.

Osoby lub organizacje, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), mają dostęp co najmniej do informacji obejmujących: imię i nazwisko, miesiąc i rok urodzenia, obywatelstwo, oraz państwo zamieszkania beneficjenta rzeczywistego, jak również informacji o posiadanej własności lub charakterze sprawowanej kontroli”.

Prawo łotewskie

Konstytucja Republiki Łotewskiej

22 Artykuł 96 konstytucji Republiki Łotewskiej ustanawia w szczególności prawo do poszanowania życia prywatnego. Zgodnie z orzecznictwem Satversmes tiesa (trybunału konstytucyjnego, Łotwa) zakres tego artykułu obejmuje ochronę danych osobowych.

Kodeks handlowy

23 Artykuł 8 Komerclikums (kodeksu handlowego), zatytułowany „Treść wpisów do rejestru handlowego”, przewiduje w ust. 3 pkt 3 i 4:

„3. Poniżej wskazano informacje odnoszące się do spółki kapitałowej, które należy wpisać do rejestru handlowego:

[…]

3) imię, nazwisko, osobisty numer identyfikacyjny (w przypadku braku osobistego numeru identyfikacyjnego – datę urodzenia tej osoby, numer i datę wydania dokumentu tożsamości, państwo i organ, który wydał ten dokument) oraz stanowisko w przypadku członków zarządu spółki kapitałowej i członków rady nadzorczej (jeżeli spółka kapitałowa ma taką radę);

4) uprawnienie członków zarządu do nabywania praw i zaciągania zobowiązań w imieniu spółki indywidualnie lub łącznie;

[…]”.

24 Artykuł 12 kodeksu handlowego, zatytułowany „Ujawnianie danych w rejestrze handlowym”, brzmi następująco:

„1. Wpisy do rejestru handlowego wywołują skutki wobec osób trzecich z chwilą ich opublikowania. […]

[…]”.

25 Artykuł 235 wspomnianego kodeksu, zatytułowany „Informacje, które należy wpisać do rejestru akcjonariuszy”, stanowi:

„(1) Każdy wpis do rejestru akcjonariuszy powinien zawierać nazwę spółki, numer wpisu spółki do rejestru, adres siedziby oraz w stosownych przypadkach informację o tym, czy wobec spółki toczy się postępowanie likwidacyjne lub upadłościowe, a także tytuł dokumentu »Wpis do rejestru akcjonariuszy« i powinien zawierać następujące informacje:

1) numer porządkowy i datę wpisu;

2) numer porządkowy wpisu, przy użyciu numeracji ciągłej począwszy od pierwszego wpisu do rejestru akcjonariuszy:

3) numer porządkowy akcji;

4) dane dotyczące akcjonariuszy:

a) w przypadku osoby fizycznej: imię, nazwisko, osobisty numer identyfikacyjny (w przypadku braku osobistego numeru identyfikacyjnego – datę urodzenia tej osoby, numer i datę wydania dokumentu tożsamości, państwo i organ, który wydał ten dokument) oraz adres, pod którym można się skontaktować z tą osobą,

b) w przypadku osób prawnych i spółek osobowych: nazwę, numer wpisu i adres siedziby;

5) adres poczty elektronicznej akcjonariusza, jeżeli akcjonariusz życzy sobie, aby spółka korzystała z tego adresu w celu komunikowania się z nim,

6) rodzaj, liczbę i wartość nominalną akcji posiadanych przez każdego akcjonariusza oraz liczbę praw głosu z nimi związanych;

7) status w odniesieniu do płatności za akcje;

8) wspólnego przedstawiciela akcjonariuszy powołanego zgodnie z procedurą określoną w art. 157 niniejszego kodeksu, ze wskazaniem informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5 niniejszego artykułu;

9) informacje o akcjach nabytych przez samą spółkę i podanie powodów ich nabycia.

[…]”.

26 Zgodnie z art. 268 przedmiotowego kodeksu, zatytułowanym „Kompetencje walnego zgromadzenia akcjonariuszy”:

„(1) Jedynie walne zgromadzenie akcjonariuszy jest uprawnione do podejmowania uchwał dotyczących:

1) rocznych sprawozdań spółki;

2) wykorzystania zysków z poprzedniego roku;

3) wyboru i odwołania członków rady nadzorczej, biegłych rewidentów i likwidatorów;

4) wnoszenia powództw przeciwko członkom zarządu i rady nadzorczej oraz biegłemu rewidentowi lub rezygnacji z wszczęcia takiego postępowania, a także wyznaczenia przedstawiciela spółki do prowadzenia postępowań przeciwko członkom rady nadzorczej;

[…]

6) zmiany statutu spółki;

7) podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego;

8) emisji i konwersji papierów wartościowych spółki oraz centralnego depozytu papierów wartościowych, do którego są wpisywane zdematerializowane akcje spółki;

9) ustalania wynagrodzenia członków rady nadzorczej i biegłych rewidentów;

10) zakończenia, dalszego prowadzenia, zawieszenia lub wznowienia działalności spółki lub reorganizacji spółki;

11) ogólnych zasad, rodzajów i kryteriów ustalania wynagrodzenia członków zarządu i rady nadzorczej;

12) przyznania akcji spółki pracownikom i członkom zarządu i rady nadzorczej.

(2) Walne zgromadzenie akcjonariuszy podejmuje uchwały w innych sprawach tylko wtedy, gdy jest to przewidziane w ustawie”.

Ustawa o rejestrze przedsiębiorstw

27 Artykuł 4.¹⁰ likums „Par Latvijas Republikas Uzņēmumu reģistru” (ustawy o rejestrze przedsiębiorstw Republiki Łotewskiej, zwanej dalej „ustawą o rejestrze przedsiębiorstw”), zatytułowany „Prawo dostępu do informacji zawartych w rejestrze przedsiębiorstw”, stanowi w akapicie piątym:

„Informacje i dokumenty zawarte w jawnej części akt rejestrowych (art. 4.¹⁵ akapit pierwszy) rejestru przedsiębiorstw udostępnia się nieodpłatnie w drodze transmisji danych online (w tym w ramach masowego pobierania)”.

28 Artykuł 4.¹¹ tej ustawy, zatytułowany „Informacje, które należy opublikować na stronie internetowej rejestru przedsiębiorstw”, przewiduje w akapicie pierwszym pkt 2:

„Rejestr przedsiębiorstw zapewnia, by niezidentyfikowany użytkownik miał prawo publicznego dostępu do następujących najnowszych (aktualnych) informacji na stronie internetowej tego rejestru w odniesieniu do osób prawnych i faktów mających znaczenie prawne, wpisanych do rejestrów prowadzonych przez rejestr przedsiębiorstw:

[…]

2) innych informacji wpisanych do rejestru”.

29 Artykuł 4.¹⁵ wspomnianej ustawy, zatytułowany „Jawna i niejawna część akt rejestrowych”, stanowi:

„Jawna część akt rejestrowych spółki zawiera:

[…]

2) inne informacje wpisane do rejestru:

[…]

b) Informacje, które wynikają z wpisu do rejestru wspólników (akcjonariuszy) spółki kapitałowej, dotyczące wspólników (akcjonariuszy) tej spółki […]

3) następujące dokumenty stanowiące część akt rejestrowych:

a) w rejestrze handlowym – […] wpis do rejestru wspólników (akcjonariuszy) […].

Dokumenty i informacje, które stanowią część akt rejestrowych i które nie są wymienione w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, są zawarte w niejawnej części akt rejestrowych.

W przypadku gdy wpisowi do rejestru lub zarejestrowanej informacji nadano status informacji o ograniczonym dostępie lub ich publiczna dostępność została ograniczona przepisami prawa, są one zawarte w niejawnej części akt rejestrowych.

Informacje i dokumenty zawarte w niejawnej części akt rejestrowych ([akapity drugi i trzeci] niniejszego artykułu) są informacjami o ograniczonym dostępie i mogą zostać uzyskane przez organy ścigania w celu wykonania zadań określonych w ustawach i aktach wykonawczych, a także bez ograniczeń przez Finanšu izlūkošanas dienests (służbę wywiadu finansowego) oraz organy nadzorcze i kontrolne ds. zapobiegania praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu i proliferacji, podczas gdy inne organy muszą przedłożyć uzasadniony wniosek. Osoby fizyczne ubiegają się o dostęp do informacji i dokumentów zawartych w niejawnej części akt rejestrowych zgodnie z procedurą wnioskowania o udzielenie informacji o ograniczonym dostępie przewidzianą w Informācijas atklātības likums (ustawie o wolności informacji)”.

Ustawa o zapobieganiu praniu pieniędzy

30 Artykuł 5.¹ Noziedzīgi iegūtu līdzekļu legalizācijas un terorisma un proliferācijas finansēšanas novēršanas likums (ustawy o zapobieganiu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu i proliferacji, zwanej dalej „ustawą o zapobieganiu praniu pieniędzy”), zatytułowany „Dostępność informacji niezbędnych do spełnienia wymogów prawnych, pochodzących z systemów informacyjnych Republiki Łotewskiej”, stanowi w ust. 1:

„W celu wypełnienia obowiązków ciążących na nich na mocy niniejszej ustawy podmioty zobowiązane oraz organy nadzorcze i kontrolne mają prawo do żądania i uzyskiwania w trybie online kart i informacji o członkach i beneficjentach rzeczywistych zawartych w rejestrach prowadzonych przez rejestr przedsiębiorstw Republiki Łotewskiej, do przechowywania i przetwarzania tych informacji w inny sposób w celu oceny danych dotyczących klienta i jego partnerów handlowych oraz konieczności zgłoszenia podejrzanej transakcji służbie wywiadu finansowego lub powstrzymania się od przeprowadzenia takiej transakcji, a także do ustalenia, czy wobec klienta toczy się postępowanie upadłościowe prowadzone wobec osób prawnych lub został on objęty postępowaniem naprawczym”.

Ustawa o sankcjach międzynarodowych i krajowych

31 Artykuł 5 Starptautisko un Latvijas Republikas nacionālo sankciju likums (ustawy Republiki Łotewskiej o sankcjach międzynarodowych i krajowych, zwanej dalej „ustawą o sankcjach międzynarodowych i krajowych”), zatytułowany „Ograniczenia finansowe”, przewiduje:

„W przypadku gdy sankcje krajowe nakładają ograniczenia finansowe na osobę objętą sankcjami, wszystkie osoby, w ramach ich kompetencji, są zobowiązane – niezwłocznie i bez uprzedniego powiadomienia – do:

1) zamrożenia wszystkich środków finansowych i zasobów gospodarczych stanowiących, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub w części, własność osoby objętej sankcjami albo pozostających w posiadaniu, we faktycznym władztwie lub pod kontrolą tej osoby, w tym należących do osób trzecich działających w jej imieniu lub zgodnie z jej instrukcjami;

2) nieudostępniania środków finansowych i zasobów gospodarczych, bezpośrednio lub pośrednio, osobie objętej sankcjami, w tym osobom trzecim działającym w jej imieniu, na jej polecenie lub na jej rzecz;

3) nieświadczenia usług finansowych, których dotyczą sankcje krajowe, osobie objętej sankcjami, w tym osobom trzecim działającym w jej imieniu, na jej polecenie lub na jej rzecz”.

Postępowanie główne i pytania prejudycjalne

32 Siedemnaście osób fizycznych wniosło do Satversmes tiesa (trybunału konstytucyjnego), który jest sądem odsyłającym, skargę w celu zakwestionowania zgodności z art. 96 konstytucji Republiki Łotewskiej, który gwarantuje prawo do poszanowania życia prywatnego i ochrony danych osobowych, uregulowania krajowego, a mianowicie art. 4.¹⁵ akapit pierwszy pkt 2 lit. b) ustawy o rejestrze przedsiębiorstw w związku z art. 4.¹⁰ akapit piąty tej ustawy i art. 235 ust. 1 kodeksu handlowego.

33 Zgodnie z tym uregulowaniem niektóre informacje dotyczące akcjonariuszy spółek akcyjnych są podawane do wiadomości publicznej. Jeżeli taki akcjonariusz jest osobą fizyczną, informacje te obejmują: imię, nazwisko, osobisty numer identyfikacyjny lub, w braku takiego numeru, datę urodzenia tej osoby, numer i datę wydania dokumentu tożsamości, państwo i organ, który wydał ten dokument, oraz adres, pod którym można się skontaktować z akcjonariuszem. Ponadto, i to niezależnie od kwestii, czy akcjonariusz jest osobą fizyczną, wspomniane informacje obejmują także adres poczty elektronicznej akcjonariusza, jeżeli akcjonariusz życzy sobie, aby spółka, której akcje posiada, korzystała z tego adresu w celu komunikowania się z nim, rodzaj, liczbę i wartość nominalną jego akcji oraz liczbę praw głosu z nimi związanych. Te same informacje są dostępne online i mogą być pobierane masowo w szczególności przez każdego niezidentyfikowanego użytkownika, jak przewidziano w art. 4.¹¹ akapit pierwszy pkt 2 ustawy o rejestrze przedsiębiorstw.

34 Skarżący w postępowaniu głównym są akcjonariuszami mniejszościowymi spółki akcyjnej. Podnoszą oni, że łotewski ustawodawca nie zbadał ani nie uzasadnił konieczności publicznego ujawnienia odnośnych informacji, przy czym po ich opublikowaniu nie jest możliwe żadne ograniczenie ich późniejszego wykorzystania i istnieje wysokie ryzyko, że będą one wykorzystywane do nieuczciwych celów. W każdym wypadku w świetle wyroku z dnia 22 listopada 2022 r., Luxembourg Business Registers (C‑37/20 i C‑601/20, EU:C:2022:912, zwanego dalej „wyrokiem Luxembourg Business Registers”) ujawnienie tych informacji jest nieuzasadnione i nieproporcjonalne, biorąc pod uwagę okoliczność, że skarżący w postępowaniu głównym nie są ani beneficjentami rzeczywistymi danej spółki, ani członkami jej organów zarządzających oraz że nie mają oni ani prawa, ani możliwości sprawowania kontroli nad tą spółką.

35 W tym względzie sąd odsyłający zastanawia się, po pierwsze, czy publikacja rozpatrywanych przed nim danych osobowych jest wymagana na podstawie dyrektywy 2017/1132, a w szczególności art. 14 lit. d) ppkt (ii) tej dyrektywy, który odnosi się do dokumentów lub informacji dotyczących osób uczestniczących w zarządzaniu spółką, jej nadzorowaniu lub kontrolowaniu. Gdyby tak było, sąd ten uważa, że konieczne jest zbadanie ważności takiego obowiązku opublikowania w świetle art. 7 i 8 Karty.

36 Po drugie, sąd ten zastanawia się nad kwestią, czy państwo członkowskie może, nie naruszając przy tym przepisów RODO, w szczególności art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia oraz postanowień Karty, przewidzieć w swoim prawie krajowym taki obowiązek opublikowania w celu realizacji celów takich jak cele wskazane przez Latvijas Republikas Saeima (parlament łotewski), a mianowicie, po pierwsze, zapewnienia przejrzystego otoczenia biznesowego i ochrony interesów osób trzecich, po drugie, zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, a także, po trzecie, dostarczenia informacji niezbędnych do egzekwowania sankcji krajowych, międzynarodowych i sankcji Unii Europejskiej. W tym kontekście sąd odsyłający zauważa, że dostęp do rozpatrywanych danych nie jest uzależniony od żadnego warunku, takiego jak w szczególności wykazanie uzasadnionego interesu.

37 W tych okolicznościach Satversmes tiesa (trybunał konstytucyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:

„1) Czy zawarte w art. 14 lit. d) dyrektywy 2017/1132 pojęcie osób, które »uczestniczą w zarządzaniu, nadzorowaniu lub kontrolowaniu spółki«, należy interpretować w ten sposób, że odnosi się ono do każdego akcjonariusza spółki akcyjnej, w związku z czym państwo członkowskie jest zobowiązane do ujawnienia informacji dotyczących każdego akcjonariusza spółki akcyjnej i do ich publicznego udostępnienia w rejestrze zgodnie z art. 16 ust. 3 dyrektywy 2017/1132?

2) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze – czy art. 14 lit. d) ppkt (ii) dyrektywy 2017/1132 jest ważny w świetle zagwarantowanego w art. 7 Karty prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz zagwarantowanego w art. 8 Karty prawa do ochrony danych osobowych w zakresie, w jakim przewiduje on ujawnienie informacji dotyczących każdego akcjonariusza spółki akcyjnej?

3) Czy art. 5 ust. 1 lit. b) [RODO] należy interpretować w ten sposób, że przetwarzanie danych osobowych akcjonariuszy spółki akcyjnej może mieć na celu, po pierwsze, zapewnienie przejrzystego otoczenia biznesowego i ochronę interesów osób trzecich, po drugie, zapobieganie praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu i rozprzestrzeniania broni, a po trzecie, dostarczanie informacji niezbędnych do egzekwowania sankcji krajowych, międzynarodowych i sankcji Unii?

4) Czy zasady ustanowione w art. 5 ust. 1 [RODO] pozwalają, w wymienionych wyżej celach, na ustanowienie uregulowania krajowego, na mocy którego każda osoba może uzyskać dane osobowe każdego akcjonariusza spółki akcyjnej, bez obowiązku wykazania prawnie uzasadnionego interesu w uzyskaniu takich danych?”.

W przedmiocie pytań prejudycjalnych

W przedmiocie pytania pierwszego

38 Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 14 lit. d) dyrektywy 2017/1132 należy interpretować w ten sposób, że wymaga on ujawnienia informacji dotyczących wszystkich akcjonariuszy spółek, o których mowa w tym przepisie, w tym akcjonariuszy mniejszościowych takich spółek.

39 Zgodnie ze wspomnianym przepisem, mającym zastosowanie do form spółek, o których mowa w art. 13 dyrektywy 2017/1132, a mianowicie do form spółek wymienionych w szczególności w załączniku II do tej dyrektywy, państwa członkowskie powinny podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia obowiązkowego ujawniania przez te spółki co najmniej dokumentów i informacji dotyczących powołania, zakończenia sprawowania funkcji, jak też tożsamości osób, które jako organ przewidziany w prawie albo członkowie takiego organu są upoważnione do reprezentowania spółki wobec osób trzecich oraz do reprezentowania jej w postępowaniu sądowym lub które uczestniczą w zarządzaniu spółką, jej nadzorowaniu lub kontrolowaniu.

40 W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pojęciom w danym przepisie prawa Unii, który nie zawiera żadnego wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich w celu określenia ich znaczenia i zakresu, należy zazwyczaj nadawać w całej Unii autonomiczną i jednolitą wykładnię, której należy dokonywać z uwzględnieniem nie tylko treści tego przepisu, ale także jego kontekstu i celów realizowanych przez uregulowania, których część on stanowi (zob. podobnie wyroki: z dnia 18 stycznia 1984 r., Ekro, 327/82, EU:C:1984:11, pkt 11; z dnia 18 grudnia 2025 r., Slagelse Almennyttige Boligselskab, Afdeling Schackenborgvænge, C‑417/23, EU:C:2025:1017, pkt 76).

41 Co się tyczy brzmienia art. 14 lit. d) dyrektywy 2017/1132, należy zauważyć, że przepis ten nie dotyczy wyraźnie ani akcjonariuszy, ani walnego zgromadzenia akcjonariuszy. Ponadto wspomniany przepis odnosi się do „powołania”, „zakończenia sprawowania funkcji” i „danych [tożsamości]” osób, które jako organ przewidziany w prawie albo członkowie takiego organu są upoważnione do reprezentowania spółki wobec osób trzecich oraz do reprezentowania jej w postępowaniu sądowym lub które uczestniczą w zarządzaniu spółką, jej nadzorowaniu lub kontrolowaniu. Tymczasem, jak wskazały rządy łotewski i polski, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska w swoich uwagach na piśmie, akcjonariusze spółki nie są powoływani do sprawowania funkcji ani odwoływani z danych funkcji. Ich status wynika bowiem wyłącznie z ich uczestnictwa w kapitale spółki, a mianowicie z ich prawa własności akcji wyemitowanych przez tę spółkę, i różni się on w tym względzie od statusu osób wyznaczonych do zasiadania w organach administrujących i zarządzających odnośnej spółki oraz reprezentowania jej w stosunkach z osobami trzecimi.

42 Co się tyczy kontekstu, w jaki wpisuje się ten sam przepis, należy stwierdzić, że szereg przepisów dyrektywy 2017/1132, takich jak art. 64 ust. 3 i art. 95 ust. 2 tej dyrektywy, odzwierciedla dokonane przez prawodawcę Unii rozróżnienie terminologiczne między organami administrującymi i zarządzającymi z jednej strony a walnym zgromadzeniem akcjonariuszy z drugiej strony. Tak więc, mimo że to walne zgromadzenie posiada pewne uprawnienia decyzyjne, nie mają one takiego samego charakteru co uprawnienia wykonywane przez organy administrujące i zarządzające spółki, w związku z czym ani czynności owego walnego zgromadzenia, ani podejmowanych za jego pośrednictwem czynności jego członków nie można uznać za „uczestnictwo” w rozumieniu art. 14 lit. d) ppkt (ii) wspomnianej dyrektywy.

43 Ponadto, o ile art. 14 lit. a) dyrektywy 2017/1132, który należy interpretować w związku z art. 4 lit. i) tej dyrektywy, wymaga ujawnienia aktu założycielskiego oraz statutu spółki akcyjnej, przy czym dokumenty te powinny wskazywać tożsamość sygnatariuszy, które to dokumenty mogą obejmować pierwotnych akcjonariuszy tej spółki, o tyle żaden przepis tej dyrektywy nie wymaga wyraźnie publikacji w przypadku późniejszej zmiany składu akcjonariatu takiej spółki.

44 Jeśli chodzi o cele przyświecające dyrektywie 2017/1132, z motywów 7 i 8 oraz z art. 1 tej dyrektywy wynika, iż przewidziane w niej ujawnienie ma na celu w szczególności ochronę interesów osób trzecich w stosunkach ze spółkami akcyjnymi i spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, gdyż jedyną gwarancją, jaką podmioty te oferują osobom trzecim, jest majątek spółki. Dlatego podstawowe dokumenty spółki powinny być jawne, aby umożliwić osobom trzecim zapoznanie się z ich treścią oraz innymi informacjami dotyczącymi danej spółki, w szczególności z danymi osób, które są uprawnione do zaciągania zobowiązań w jej imieniu (zob. podobnie wyrok z dnia 4 października 2024 r., Agentsia po vpisvaniyata, C‑200/23, EU:C:2024:827, pkt 77).

45 Ponadto celem przedmiotowej dyrektywy jest zapewnienie pewności prawa w stosunkach między spółkami a osobami trzecimi w celu wzmocnienia wymiany handlowej między państwami członkowskimi w następstwie utworzenia rynku wewnętrznego. W tym kontekście ważne jest, aby każda osoba pragnąca nawiązać i kontynuować stosunki handlowe ze spółkami mającymi siedzibę w innych państwach członkowskich miała możliwość łatwego zapoznania się z istotnymi danymi dotyczącymi tworzenia spółek handlowych i uprawnień osób odpowiedzialnych za ich reprezentowanie, co wymaga, aby wszystkie istotne dane były wyraźnie zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 16 ust. 3 tejże dyrektywy (zob. podobnie wyrok z dnia 4 października 2024 r., Agentsia po vpisvaniyata, C‑200/23, EU:C:2024:827, pkt 78 i przytoczone tam orzecznictwo).

46 Tymczasem w niniejszym przypadku publikacja danych dotyczących wszystkich akcjonariuszy spółek akcyjnych, a w szczególności akcjonariuszy mniejszościowych tych spółek, nie wydaje się użyteczna w świetle celu ochrony interesów osób trzecich i pewności prawa, a zatem nie może być uzasadniona tym celem. Jako że akcjonariusze mniejszościowi – w przeciwieństwie do członków organów administrujących i zarządzających spółki akcyjnej – nie są co do zasady uprawnieni do reprezentowania takiej spółki ani do zaciągania zobowiązań w jej imieniu wobec osób trzecich, ani też do sprawowania funkcji zarządczej i funkcji nadzorczej, dane dotyczące wszystkich tych akcjonariuszy wydają się pozbawione znaczenia dla tych osób trzecich.

47 W związku z powyższym na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi, że art. 14 lit. d) dyrektywy 2017/1132 należy interpretować w ten sposób, że nie wymaga on ujawnienia informacji dotyczących wszystkich akcjonariuszy spółek, o których mowa w tym przepisie, w tym akcjonariuszy mniejszościowych takich spółek.

W przedmiocie pytania drugiego

48 Wobec odpowiedzi udzielonej na pytanie pierwsze udzielenie odpowiedzi na pytanie drugie jest zbędne.

W przedmiocie pytań trzeciego i czwartego

49 Poprzez te pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 5 i 6 RODO w związku z art. 7 i 8 Karty należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które wymagają publicznego udostępnienia danych osobowych dotyczących wszystkich akcjonariuszy, w tym akcjonariuszy mniejszościowych, spółek akcyjnych, odnoszących się do tożsamości każdego z tych akcjonariuszy, jego danych kontaktowych, rodzaju, liczby i wartości nominalnej posiadanych przez niego akcji oraz liczby praw głosu związanych z tymi akcjami, w celu zapewnienia przejrzystego otoczenia biznesowego i ochrony interesów osób trzecich, zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, a także dostarczenia informacji niezbędnych do egzekwowania sankcji krajowych, międzynarodowych i sankcji Unii Europejskiej, w przypadku gdy dostęp do tych danych nie jest uzależniony od spełnienia jakiegokolwiek warunku, takiego jak wykazanie uzasadnionego interesu.

50 Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z celem realizowanym przez RODO – jak wynika z art. 1 oraz motywów 1 i 10 tego rozporządzenia – który to cel polega w szczególności na zapewnieniu wysokiego stopnia ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych, a zwłaszcza ich prawa do życia prywatnego w zakresie przetwarzania danych osobowych, zapisanego w art. 8 ust. 1 Karty i w art. 16 ust. 1 TFUE, wszelkie przetwarzanie danych osobowych musi w szczególności być zgodne z zasadami dotyczącymi przetwarzania takich danych określonymi w art. 5 RODO i spełniać warunki zgodności przetwarzania z prawem wymienione w art. 6 tego rozporządzenia [zob. podobnie wyroki: z dnia 9 stycznia 2025 r., Mousse, C‑394/23, EU:C:2025:2, pkt 21, 22; a także z dnia 3 kwietnia 2025 r., Ministerstvo zdravotnictví (Dane dotyczące przedstawiciela osoby prawnej), C‑710/23, EU:C:2025:231, pkt 29, 33].

51 W tym względzie należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 lit. a) RODO stanowi, że dane osobowe muszą być przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą.

52 Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. b) RODO, który ustanawia zasadę ograniczenia celów przetwarzania danych osobowych, takie dane, po pierwsze, muszą być zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach, a po drugie, nie mogą być przetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału zasada ta wymaga w szczególności przede wszystkim, aby cele przetwarzania zostały określone najpóźniej w chwili zbierania danych osobowych, następnie, aby cele tego przetwarzania były jasno określone, i wreszcie, aby cele tego przetwarzania gwarantowały między innymi zgodność przetwarzania tych danych z prawem w rozumieniu art. 6 ust. 1 RODO (zob. podobnie wyrok z dnia 20 października 2022 r., Digi, C‑77/21, EU:C:2022:805, pkt 27 i przytoczone tam orzecznictwo).

53 Wreszcie, zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) RODO, który ustanawia zasadę minimalizacji danych, dane te muszą być również adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane. Zasada ta jest wyrazem zasady proporcjonalności (zob. podobnie wyrok z dnia 9 stycznia 2025 r., Mousse, C‑394/23, EU:C:2025:2, pkt 24 i przytoczone tam orzecznictwo).

54 Co się tyczy warunków zgodności przetwarzania z prawem, w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy RODO zawarto wyczerpujący i zamknięty wykaz przypadków, w których przetwarzanie danych osobowych może zostać uznane za zgodne z prawem. Aby zatem można było uznać przetwarzanie za zgodne z prawem, powinno ono mieścić się w jednym z przypadków przewidzianych w tym przepisie (zob. podobnie wyrok z dnia 9 stycznia 2025 r., Mousse, C‑394/23, EU:C:2025:2, pkt 25 i przytoczone tam orzecznictwo).

55 Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) RODO przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem, gdy – i w takim zakresie, w jakim – osoba, której dane dotyczą, wyraziła na to zgodę w określonym celu lub określonych celach. W braku takiej zgody lub jeżeli zgoda ta nie została udzielona w sposób dobrowolny, konkretny, świadomy i jednoznaczny w rozumieniu art. 4 pkt 11 RODO, takie przetwarzanie może być jednak uzasadnione, w sytuacji gdy spełnia ono jeden z wymogów dotyczących niezbędności, o których mowa w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. b)–f) RODO. W związku z tym uzasadnienia przewidziane w tym ostatnim przepisie – ze względu na to, że pozwalają one na uznanie za zgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych dokonywane w przypadku braku zgody osoby, której dane dotyczą – winny podlegać wykładni zawężającej (wyrok z dnia 9 stycznia 2025 r., Mousse, C‑394/23, EU:C:2025:2, pkt 26, 27 i przytoczone tam orzecznictwo).

56 Ponadto, zgodnie z orzecznictwem Trybunału, jeżeli można stwierdzić, że przetwarzanie danych osobowych jest niezbędne w świetle jednego z uzasadnień przewidzianych w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. b)–f) RODO, nie ma potrzeby ustalania, czy przetwarzanie to wchodzi również w zakres innego z tych uzasadnień (wyrok z dnia 9 stycznia 2025 r., Mousse, C‑394/23, EU:C:2025:2, pkt 28 i przytoczone tam orzecznictwo).

57 W niniejszej sprawie bezsporne jest, że informacje rozpatrywane w sporze w postępowaniu głównym odnoszą się do zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych i że należy je zatem zakwalifikować jako dane osobowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO. Bezsporne jest również, że informacje te są przetwarzane w rozumieniu art. 4 pkt 2 RODO, gdyż są one publicznie udostępniane, oraz że to przetwarzanie, które ma charakter zautomatyzowany, wchodzi w zakres przedmiotowy stosowania RODO na podstawie art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia.

58 Ponadto, jak zauważył zasadniczo rzecznik generalny w pkt 43 opinii, przetwarzanie danych będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym jest wymagane przez uregulowania krajowe, a zatem należy je badać w świetle art. 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) RODO, zgodnie z którym przetwarzanie jest zgodne z prawem, jeżeli – i w takim zakresie, w jakim – jest ono „niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze”.

59 W art. 6 ust. 3 RODO uściślono między innymi, że w takim przypadku przetwarzanie musi opierać się na prawie Unii lub prawie państwa członkowskiego, któremu podlega administrator danych, a cele przetwarzania muszą być określone w tej podstawie prawnej. Podstawa ta powinna służyć realizacji celu leżącego w interesie publicznym i być proporcjonalna do zamierzonego prawnie uzasadnionego celu. Ponieważ wymogi te stanowią wyraz wymogów wynikających z art. 52 ust. 1 Karty, należy je interpretować w świetle tego ostatniego postanowienia (zob. podobnie wyroki: z dnia 1 sierpnia 2022 r., Vyriausioji tarnybinės etikos komisija, C‑184/20, EU:C:2022:601, pkt 69; z dnia 4 października 2024 r., Agentsia po vpisvaniyata, C‑200/23, EU:C:2024:827, pkt 104).

60 W tym względzie należy zauważyć, że zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty prawa podstawowe do poszanowania życia prywatnego i ochrony danych osobowych nie są prerogatywami o charakterze absolutnym, lecz należy je postrzegać w świetle ich funkcji społecznej i wyważyć względem innych praw podstawowych. Można więc wprowadzić ograniczenia, pod warunkiem że zgodnie z art. 52 ust. 1 Karty są one przewidziane ustawą i szanują istotę praw podstawowych oraz zasadę proporcjonalności [wyroki z dnia: 22 czerwca 2021 r., Latvijas Republikas Saeima (Punkty karne), C‑439/19, EU:C:2021:504, pkt 105; z dnia 1 sierpnia 2022 r., Vyriausioji tarnybinės etikos komisija, C‑184/20, EU:C:2022:601, pkt 70; a także z dnia 4 października 2024 r., Bezirkshauptmannschaft Landeck (Próba uzyskania wglądu do danych osobowych przechowywanych w telefonie komórkowym), C‑548/21, EU:C:2024:830, pkt 85 i przytoczone tam orzecznictwo].

61 W tym kontekście należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem proporcjonalność środków, z której wynika ingerencja w prawa zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty, wymaga spełnienia nie tylko wymogów zdatności i konieczności, ale także wymogu odnoszącego się do proporcjonalnego charakteru tych środków w stosunku do zamierzonego celu (wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 63 i przytoczone tam orzecznictwo).

62 W szczególności odstępstwa od ochrony danych osobowych i jej ograniczenia są dokonywane w granicach tego, co bezwzględnie konieczne, przy czym tam, gdzie istnieje możliwość wyboru spośród większej liczby odpowiednich środków do realizacji uzasadnionych celów, należy stosować najmniej dotkliwe. Ponadto nie można dążyć do celu interesu ogólnego bez uwzględnienia okoliczności, że należy pogodzić go z prawami podstawowymi, których dotyczy środek, dokonując wyważenia między celem interesu ogólnego z jednej strony a rozpatrywanymi prawami z drugiej strony w celu zapewnienia, by niedogodności spowodowane przez ten środek nie były nadmierne w stosunku do zamierzonych celów. Tym samym możliwość uzasadnienia ograniczenia praw zagwarantowanych w art. 7 i 8 Karty należy oceniać poprzez przeprowadzenie badania wagi ingerencji, jaką stanowi takie ograniczenie, oraz sprawdzenie, czy znaczenie celu interesu ogólnego, któremu służy to ograniczenie, pozostaje w relacji do tej wagi (wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 64 i przytoczone tam orzecznictwo).

63 Ponadto, by zadośćuczynić wymogowi proporcjonalności, dane uregulowanie zawierające ingerencję musi również zawierać jasne i precyzyjne reguły dotyczące zakresu i sposobu stosowania rozpatrywanych środków, a także ustanawiać minimalne wymogi służące temu, aby osoby, których dane zostały przekazane, miały wystarczające gwarancje rzeczywistej ochrony swoich danych osobowych przed ryzykiem niewłaściwego wykorzystania. Powinno ono w szczególności wskazywać, w jakich okolicznościach i pod jakimi warunkami może zostać przyjęty środek przewidujący przetwarzanie takich danych, gwarantując w ten sposób, że ingerencja będzie ograniczona do tego, co ściśle konieczne (zob. podobnie wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 65 i przytoczone tam orzecznictwo).

64 W niniejszej sprawie do sądu odsyłającego należy zbadanie w pierwszej kolejności, czy uregulowanie krajowe rozpatrywane w postępowaniu głównym jest zgodne z zasadą ograniczenia celów ustanowioną w art. 5 ust. 1 lit. b) RODO w świetle orzecznictwa przypomnianego w pkt 52 niniejszego wyroku oraz czy cele przetwarzania są określone w odpowiedniej podstawie prawnej w rozumieniu art. 6 ust. 3 RODO. Jak zauważył rzecznik generalny w pkt 45 opinii, w tym ostatnim względzie istotne jest, aby dany cel lub dane cele mogły zostać określone w sposób wystarczająco pewny w świetle treści danego uregulowania lub kontekstu normatywnego, w jaki się ono wpisuje.

65 W drugiej kolejności należy zbadać, czy ta podstawa prawna spełnia pozostałe wymogi wynikające z art. 6 ust. 3 RODO i art. 52 ust. 1 Karty w świetle utrwalonego orzecznictwa przypomnianego w pkt 59–63 niniejszego wyroku i z uwzględnieniem wagi ingerencji w prawa zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty, która to ingerencja wynika ze wspomnianej podstawy prawnej.

66 O ile w niniejszej sprawie to do sądu odsyłającego należy ostatecznie sprawdzenie, czy zostały spełnione te pozostałe wymogi, o tyle do Trybunału, orzekającego w przedmiocie odesłania prejudycjalnego, należy dostarczenie temu sądowi wszelkich wskazówek dotyczących wykładni prawa Unii, które mogą być użyteczne dla rozstrzygnięcia zawisłej przed nim sprawy, oraz udzielenie w stosownym wypadku wskazówek stanowiących pomoc dla tego sądu w jego badaniu (zob. podobnie wyroki: z dnia 27 czerwca 2017 r., Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania, C‑74/16, EU:C:2017:496, pkt 36 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 9 stycznia 2025 r., Mousse, C‑394/23, EU:C:2025:2, pkt 51).

67 W tym względzie, jak wynika z utrwalonego orzecznictwa Trybunału, ujawnianie danych osobowych osobom trzecim, w tym udostępnianie takich danych, stanowi ingerencję w zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty prawa podstawowe niezależnie od tego, w jaki sposób zostaną później wykorzystane przekazane informacje. W tym względzie nie ma znaczenia, czy rozpatrywane informacje dotyczące życia prywatnego są danymi szczególnie chronionymi, czy nie, ani czy osoby, których dane dotyczą, ucierpiały z powodu ewentualnych niedogodności wynikających z tej ingerencji (zob. podobnie wyrok z dnia 21 czerwca 2022 r., Ligue des droits humains, C‑817/19, EU:C:2022:491, pkt 96; wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 39).

68 W niniejszej sprawie, choć w uregulowaniu krajowym rozpatrywanym w postępowaniu głównym wymieniono dokładnie dane osobowe, które należy udostępnić publicznie, w związku z czym wynikająca z tego ingerencja jest przewidziana ustawą, to należy jeszcze, po pierwsze, określić wagę tej ingerencji, a po drugie, zbadać, czy znaczenie rzekomo realizowanych celów interesu ogólnego pozostaje w związku z tą wagą (zob. podobnie wyrok z dnia 1 sierpnia 2022 r., Vyriausioji tarnybinės etikos komisija, C‑184/20, EU:C:2022:601, pkt 98).

69 A zatem, z jednej strony, jeśli chodzi o wagę takiej ingerencji, należy uwzględnić między innymi charakter odnośnych danych osobowych, a w szczególności potencjalnie szczególnie chroniony charakter tych danych, jak również rodzaj i konkretne warunki przetwarzania rozpatrywanych danych, zwłaszcza liczbę osób mających dostęp do tych danych oraz zasady tego dostępu (wyrok z dnia 1 sierpnia 2022 r., Vyriausioji tarnybinės etikos komisija, C‑184/20, EU:C:2022:601, pkt 99 i przytoczone tam orzecznictwo).

70 W niniejszej sprawie należy zauważyć, że w zakresie, w jakim publicznie udostępnione dane dotyczą w szczególności tożsamości każdego z akcjonariuszy, jego danych kontaktowych, rodzaju, liczby i wartości nominalnej posiadanych przez niego akcji oraz liczby praw głosu związanych z tymi akcjami, takie dane mogą pozwolić na określenie profilu dotyczącego między innymi stanu majątkowego danej osoby, jak również konkretnych sektorów gospodarczych i przedsiębiorstw, w które ona inwestuje (zob. podobnie wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 41).

71 Do tego dochodzi fakt, że nieodłącznym elementem takiego udostępnienia tych danych jest to, że dane te są wówczas dostępne dla potencjalnie nieograniczonej liczby osób, tak że takie ich przetwarzanie może umożliwić swobodny dostęp do tych danych również osobom, które ze względów niezwiązanych z celem realizowanym przez to udostępnienie dążą do uzyskania informacji na temat sytuacji w szczególności materialnej i finansowej takiego akcjonariusza. Wydaje się to łatwe, tym bardziej gdy dane te można przeglądać w Internecie (zob. podobnie wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 42 i przytoczone tam orzecznictwo).

72 Ponadto potencjalnie poważne konsekwencje dla zainteresowanych osób wynikające z ewentualnego niewłaściwego wykorzystania ich danych powoduje fakt, że po ich publicznym udostępnieniu dane te mogą być nie tylko swobodnie przeglądane, ale także przechowywane i rozpowszechniane, a w przypadku takiego kolejnego przetwarzania trudniejsza, a nawet iluzoryczna staje się dla tych osób skuteczna obrona przed niewłaściwym wykorzystaniem (zob. podobnie wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 43).

73 W związku z tym, o ile nie narusza ono istoty praw zagwarantowanych w art. 7 i 8 Karty, o tyle publiczne udostępnienie danych będących przedmiotem sporu w postępowaniu głównym stanowi jednak w każdym wypadku poważną ingerencję w te prawa (zob. podobnie wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 44, 54).

74 Po drugie, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 50–52 opinii, należy stwierdzić, że cele przedstawione przez parlament łotewski przed sądem odsyłającym w celu uzasadnienia środka przewidzianego w uregulowaniu krajowym rozpatrywanym w postępowaniu głównym i przypomniane w pkt 49 niniejszego wyroku można uznać za cele interesu ogólnego uznawane przez Unię. Należy jednak zbadać, czy uregulowanie krajowe takie jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym spełnia wymogi zdatności i konieczności, jak również wymóg dotyczący proporcjonalnego charakteru tego środka w stosunku do zamierzonych celów w rozumieniu pkt 61 niniejszego wyroku.

75 Co się tyczy celu interesu ogólnego polegającego na zapewnieniu przejrzystego otoczenia biznesowego w celu ochrony interesów osób trzecich, należy zauważyć, że wydaje się on w istocie odpowiadać celowi, któremu służy koordynacja przepisów krajowych dokonana w art. 14 lit. d) dyrektywy 2017/1132 w związku z motywami 7 i 8 tej dyrektywy.

76 Tymczasem, jak wynika z pkt 46 niniejszego wyroku, publikacja danych dotyczących wszystkich akcjonariuszy spółki akcyjnej, a w szczególności jej akcjonariuszy mniejszościowych, nie wydaje się użyteczna w świetle tego celu. W konsekwencji uregulowanie krajowe takie jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym nie wydaje się ani zdatne, ani konieczne do osiągnięcia wspomnianego celu, a zatem nie może uzasadniać poważnej ingerencji w prawa zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty, o której to ingerencji mowa w pkt 73 niniejszego wyroku.

77 Co się tyczy celu interesu ogólnego polegającego na zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, należy stwierdzić, że publiczny dostęp do odnośnych danych może przyczynić się do osiągnięcia tego celu, ze względu na to, że publiczny charakter tego dostępu i wynikająca z niego zwiększona przejrzystość przyczyniają się do stworzenia środowiska, które w mniejszym stopniu może być wykorzystywane do takich celów (zob. podobnie wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 67).

78 Jednakże takiego dostępu nie można uznać za bezwzględnie konieczny, jeżeli cel ten można racjonalnie osiągnąć w równie skuteczny sposób za pomocą innych środków, w mniejszym stopniu naruszających prawa zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty [zob. podobnie wyrok z dnia 4 października 2024 r., Bezirkshauptmannschaft Landeck (Próba uzyskania wglądu do danych osobowych przechowywanych w telefonie komórkowym), C‑548/21, EU:C:2024:830, pkt 87].

79 Zwalczanie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz rozprzestrzeniania broni masowego rażenia należy bowiem przede wszystkim do kompetencji władz publicznych oraz podmiotów takich jak instytucje kredytowe lub finansowe, które ze względu na swoją działalność podlegają szczególnym obowiązkom w tym zakresie (wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 83), takim jak obowiązki wynikające między innymi z art. 11 i 13 dyrektywy 2015/849.

80 W tym kontekście należy zauważyć, że art. 30 ust. 5 dyrektywy 2015/849, którego brzmienie wynika z art. 74 pkt 1 dyrektywy 2024/1640, przewiduje, że państwa członkowskie zapewniają, by informacje o beneficjentach rzeczywistych w rozumieniu tego przepisu były we wszystkich przypadkach udostępniane między innymi „wszelkim osobom lub organizacjom, które mogą wykazać uzasadniony interes”, a nie ogółowi społeczeństwa.

81 W tym względzie należy również doprecyzować, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału uregulowania, które w związku z realizacją celu wskazanego w pkt 77 niniejszego wyroku pozwalają na dostęp do danych osobowych członkom społeczeństwa, którzy mogą wykazać uzasadniony interes, mogą co do zasady ograniczyć ingerencję w prawa podstawowe zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty do tego, co ściśle konieczne (zob. podobnie wyrok z dnia 21 maja 2026 r., Across Fiduciaria i in., C‑684/24 i C‑685/24, EU:C:2026:410, pkt 106).

82 W niniejszym przypadku, jeśli chodzi o akcjonariuszy mniejszościowych, którzy nie mają statusu beneficjentów rzeczywistych spółki, w której posiadają część kapitału zakładowego, nie wydaje się zatem – i to a fortiori – bezwzględnie konieczne, aby każda osoba, bez konieczności wykazania uzasadnionego interesu, mogła mieć dostęp do danych osobowych takich jak te będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym.

83 W tym kontekście, o ile sąd odsyłający wskazuje, że krajowy rejestr przedsiębiorstw, który jest administratorem danych, może nie być w stanie zweryfikować, czy każdy podmiot wnioskujący o udzielenie informacji ma rzeczywiście uzasadniony interes w uzyskaniu dostępu do odnośnych danych osobowych, o tyle należy przypomnieć, że ewentualne trudności praktyczne związane ze zweryfikowaniem istnienia uzasadnionego interesu nie świadczą o bezwzględnie koniecznym charakterze ingerencji w prawa podstawowe zagwarantowane w Karcie (zob. analogicznie wyroki: z dnia 26 września 2000 r., Komisja/Austria, C‑205/98, EU:C:2000:493, pkt 78 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 27 listopada 2008 r., Papillon, C‑418/07, EU:C:2008:659, pkt 54 i przytoczone tam orzecznictwo).

84 Co się tyczy odpowiedniego wyważenia między, z jednej strony, realizowanym celem interesu ogólnego a, z drugiej strony, rozpatrywanymi prawami podstawowymi, należy dodać, że o ile zwalczanie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz rozprzestrzeniania broni masowego rażenia może co do zasady uzasadniać ingerencję, nawet poważną, w te prawa (zob. podobnie wyrok Luxembourg Business Registers, pkt 58, 59), cel ten nie może przeważać w niniejszym przypadku nad wspomnianymi prawami ze względu na charakter i wagę ingerencji stwierdzonej w pkt 73 niniejszego wyroku.

85 W tym kontekście należy ponadto zauważyć, że uregulowanie krajowe takie jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym nie jest obwarowane wystarczającymi gwarancjami, umożliwiającymi skuteczną ochronę zainteresowanych osób przed ryzykiem niewłaściwego wykorzystania w rozumieniu orzecznictwa, o którym mowa w pkt 63 niniejszego wyroku. Ich dane osobowe są bowiem dostępne w Internecie i mogą być pobierane masowo, między innymi przez każdego niezidentyfikowanego użytkownika, co zwiększa takie ryzyko.

86 W konsekwencji uregulowanie krajowe takie jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym nie wydaje się ani konieczne, ani proporcjonalne do danego celu w rozumieniu pkt 61 niniejszego wyroku.

87 Wreszcie, co się tyczy celu interesu ogólnego polegającego na dostarczaniu informacji niezbędnych do egzekwowania sankcji krajowych, międzynarodowych i sankcji Unii Europejskiej, uregulowanie krajowe takie jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym może również przyczynić się do osiągnięcia tego celu. Należy bowiem stwierdzić, że zwiększona przejrzystość, która wynika z tego uregulowania, może ułatwić egzekwowanie takich sankcji.

88 Niemniej jednak, jak zauważył zasadniczo rzecznik generalny w pkt 60 i 61 opinii, publiczny dostęp do danych będących przedmiotem sporu w postępowaniu głównym nie wydaje się bezwzględnie konieczny dla tego celu, ponieważ wydaje się, że dostępne są środki w mniejszym stopniu naruszające prawa zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty.

89 Jak wskazała Komisja w swoich uwagach na piśmie, taki środek w mniejszym stopniu naruszający owe prawa mógłby polegać w szczególności na ograniczeniu obowiązku publikacji wyłącznie do danych dotyczących osób figurujących w wykazach sankcji i na umożliwieniu dostępu do danych dotyczących akcjonariuszy, które nie figurują w tych wykazach, wyłącznie osobom wykazującym uzasadniony interes w tym względzie.

90 Ponadto z tych samych powodów, o których mowa, odpowiednio, w pkt 84 i 85 niniejszego wyroku, realizowany cel interesu ogólnego nie może w niniejszej sprawie przeważać nad rozpatrywanymi prawami podstawowymi, a uregulowanie krajowe takie jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym nie zawiera wystarczających gwarancji, umożliwiających skuteczną ochronę zainteresowanych osób przed ryzykiem niewłaściwego wykorzystania.

91 W konsekwencji uregulowanie krajowe takie jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym nie wydaje się ani konieczne, ani proporcjonalne do danego celu w rozumieniu pkt 61 niniejszego wyroku.

92 W konsekwencji w świetle powyższych rozważań na pytania trzecie i czwarte należy udzielić odpowiedzi, że art. 5 i 6 RODO w związku z art. 7 i 8 Karty należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które wymagają publicznego udostępnienia danych osobowych dotyczących wszystkich akcjonariuszy – w tym akcjonariuszy mniejszościowych – spółek akcyjnych, odnoszących się do tożsamości każdego z tych akcjonariuszy, jego danych kontaktowych, rodzaju, liczby i wartości nominalnej posiadanych przez niego akcji oraz liczby praw głosu związanych z tymi akcjami, w celu zapewnienia przejrzystego otoczenia biznesowego i ochrony interesów osób trzecich, zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, a także dostarczenia informacji niezbędnych do egzekwowania sankcji krajowych, międzynarodowych i sankcji Unii Europejskiej, w przypadku gdy dostęp do tych danych nie jest uzależniony od spełnienia jakiegokolwiek warunku, takiego jak wykazanie uzasadnionego interesu.

W przedmiocie kosztów

93 Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:

1) Artykuł 14 lit. d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1151 z dnia 20 czerwca 2019 r., należy interpretować w ten sposób, że nie wymaga on ujawnienia informacji dotyczących wszystkich akcjonariuszy spółek, o których mowa w tym przepisie, w tym akcjonariuszy mniejszościowych takich spółek.

2) Artykuły 5 i 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych) w związku z art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które wymagają publicznego udostępnienia danych osobowych dotyczących wszystkich akcjonariuszy – w tym akcjonariuszy mniejszościowych – spółek akcyjnych, odnoszących się do tożsamości każdego z tych akcjonariuszy, jego danych kontaktowych, rodzaju, liczby i wartości nominalnej posiadanych przez niego akcji oraz liczby praw głosu związanych z tymi akcjami, w celu zapewnienia przejrzystego otoczenia biznesowego i ochrony interesów osób trzecich, zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, a także dostarczenia informacji niezbędnych do egzekwowania sankcji krajowych, międzynarodowych i sankcji Unii Europejskiej, w przypadku gdy dostęp do tych danych nie jest uzależniony od spełnienia jakiegokolwiek warunku, takiego jak wykazanie uzasadnionego interesu.

Podpisy

* Język postępowania: łotewski.

i Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa. Nie odpowiada ona rzeczywistej nazwie ani rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.